Məkkədə nazil olmuşdur, on beş ayədir.
بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ
وَالشَّمْسِ وَضُحٰٮهَاۙ(1)
(1) And olsun günəşə və onun şüasının vüsətinə,
وَالْقَمَرِ اِذَا تَلٰٮهَا ۙ(2)
(2) And olsun (günəşin) ardınca çıxmaqda olan aya.
وَالنَّهَارِ اِذَا جَلّٰٮهَا ۙ(3)
(3) And olsun yeri işıqlı, havanı nurlu və günəşi görünən edən zaman gündüzə.
وَالَّيْلِ اِذَا يَغْشٰٮهَا ۙ(4)
(4) And olsun günəşi örtməkdə, üfüqləri və havanı qaranlıq etməkdə olan gecəyə.
وَالسَّمَآءِ وَمَا بَنٰٮهَا ۙ(5)
(5) And olsun göyə və onu bina edən (O qüdrətli varlığa, vücuda),
وَالْاَرْضِ وَمَا طَحٰٮهَا ۙ(6)
(6) And olsun bu yerə və onu döşəyənə (O qüdrət sahibinə).
وَنَفْسٍ وَّمَا سَوّٰٮهَا ۙ(7)
(7) Və and olsun (insanın) nəfs(sin)ə və ona doğru-düzgün biçim verənə. (Bədən üzvlərini bir-birinə mütənasib və xüsusiyyətlərini isə həm bədən, həm də xarici mühitlə uyğun yaradana).
فَاَلْهَمَهَا فُجُوْرَهَا وَتَقْوٰٮهَا ۙ(8)
(8) Sonra da günahlarını və təqvalı olmağını ona ilham etmiş və onu iş görməyə qadir etmişdir.
قَدْ اَفْلَحَ مَنْ زَكّٰٮهَا ۙ(9)
(9) Nəfsini (etiqad və əxlaq kamallarında) təkamülə çatdıran və (fikir və nəfs pisliklərindən) onu təmizləyən kəs şübhəsiz, nicat tapmışdır!.
وَقَدْ خَابَ مَنْ دَسّٰٮهَا ؕ(10)
(10) Və (nəfsini) pisliklərə bulaşdırıb cəhalət, küfr və pozğunluq pərdəsi altında gizlədən kəs, şübhəsiz, ziyana uğramışdır!
كَذَّبَتْ ثَمُوْدُ بِطَغْوٰٮهَآ ۙ(11)
(11) Səmud (qövmü) azğınlıq üzündən (Salehi) təkzib etmişdi.
اِذِ انْۢبَعَثَ اَشْقٰٮهَا ۙ(12)
(12) Onların ən bədbəxti ayağa qalxdığı (Salehin dəvəsini öldürmək üçün könüllü olduğu) zaman,
فَقَالَ لَهُمْ رَسُوْلُ اللّٰهِ نَاقَةَ اللّٰهِ وَسُقْيٰهَا ؕ(13)
(13) Allahın peyğəmbəri onlara demişdi: «Allahın dəvəsinə ziyan yetirməkdən və ona öz növbəsində su içməyə mane olmaqdan çəkinin!».
فَكَذَّبُوْهُ فَعَقَرُوْهَا ۙفَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْۢبِهِمْ فَسَوّٰٮهَا ۙ(14)
(14) Amma onlar onu (Salehi) təkzib etmişdilər və Allahın dəvəsini öldürmüşdülər. Rəbbi də günahlarının cəzası olaraq onların hamısının kökünü kəsib yerlə yeksan etdi.
وَلَا يَخَافُ عُقْبٰهَا(15)
(15) Və (Allah) bu işin aqibətin(ə görə heç bir kəs)dən qorxmaz.
