İmam Əlidən (ə) rəvayət olunur ki, bir gün Allahın Rəsulu (s) Xanım Fatimənin (s.ə.) yanına gəldikdə onu kədərli görüb soruşdu: "Qızım, səni kədərləndirən nədir?" Xanım cavab verdi: "Ata, Qiyamət gününü və insanların o gün (məşşərdə) yalın-çılpaq dayanacağını xatırladım." Peyğəmbər (s) buyurdu: "Qızım, həqiqətən də o, çox əzəmətli bir gündür..."

Rəvayətin davamında qeyd olunur ki, Cəbrayıl (ə) ona belə deyəcək: "Ey Fatimə, istəklərini bildir!" Xanım Fatimə (s.ə.) belə cavab verəcək:

Həmin an iki mələk gətiriləcək və İmam Hüseynin (ə) boğazından qan axacaq...

Ta o yerə qədər ki, Cəbrayıl (ə) deyəcək: "Ey Fatimə, istəklərini bildir!"

Xanım (s.ə.) belə cavab verəcək:

Uca Allah (izzət və cəlal sahibi) buyuracaq: "Mən onları bağışladım."

Xanım (s.ə.) belə buyuracaq:

Uca Allah buyuracaq: "Mən onları da bağışladım."

Xanım (s.ə.) belə buyuracaq:

Allah buyuracaq: "Onları (sərbəst) buraxın; bu yolda kim səninlə birlikdə olubsa, Cənnətdə də səninlə birlikdə olacaq." O zaman (Məhşərdəki bütün) məxluqat kaş ki, Fatimənin ardıcıllarından olsaydıq deyə arzu edəcəklər.