NƏBƏ (BÖYÜK XƏBƏR) SURƏSİ

Məkkədə nazil olmuşdur, qırx ayədir.

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ

عَمَّ يَتَسَآءَلُوْنَ‌ۚ‏(1)

(1) (Kafirlər) bir-birlərindən nə haqqında soruşurlar?

عَنِ النَّبَاِ الْعَظِيْمِۙ‏(2)

(2) Böyük bir xəbər (Qiyamətin gəlməsi, yaxud Quranın haqq olması) haqqında.

الَّذِىْ هُمْ فِيْهِ مُخْتَلِفُوْنَؕ‏(3)

(3) Elə bir xəbər ki, onun barəsində ixtilafdadırlar (bəzisi onu qeyri-mümkün, bəzisi onu az ehtimal olunan, bəzisi şəkk-şübhə etmiş və bəzisi də bunu bilməklərinə baxmayaraq inkar etmişlər).

كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَۙ‏(4)

(4) Xeyr, belə deyildir (onların düşündüyü kimi deyil). Tezliklə biləcəklər.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُوْنَ‏(5)

(5) Yenə də xeyr, belə deyildir. Onlar tezliklə biləcəklər. (Bu iki ayə «böyük xəbər»i inkar edənlər üçün bir təhdiddir).

اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهٰدًا ۙ‏(6)

(6) Məgər Biz yeri rahatlıq beşiyi etmədikmi? (Bu ayədən etibarən on altıncı ayəyə qədər, «böyük xəbər»in isbatı üçün doqquz dəlil gətirilir).

وَّالْجِبَالَ اَوْتَادًا ۙ‏(7)

(7) Dağları (onun səthində) mıxlar (etmədikmi)?

وَّخَلَقْنٰكُمْ اَزْوَاجًا ۙ‏(8)

(8) Biz sizləri (erkək və dişi olmaqla) cüt-cüt yaratdıq.

وَّجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ۙ‏(9)

(9) Yuxunuzu (bədəninizin) rahatlıq vasitəsi etdik. (və ruhun bədənə göstəriş vermə imkanının bir növ kəsilmə vasitəsi etdik).

وَّجَعَلْنَا الَّيْلَ لِبَاسًا ۙ‏(10)

(10) Gecəni (hər şeyi bürüyən) örtük etdik.

وَّجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا‏(11)

(11) Gündüzü yaşayış və dolanışıq üçün çalışma vaxtı etdik.

وَّبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ۙ‏(12)

(12) Sizin başınızın üstündə yeddi möhkəm və sabit göy qurduq.

وَّ جَعَلْنَا سِرَاجًا وَّهَّاجًا ۙ‏(13)

(13) Olduqca parlaq və yandırıcı bir çıraq (günəş) yaratdıq.

وَّاَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرٰتِ مَآءً ثَجَّاجًا ۙ‏(14)

(14) (Buluda) təzyiq göstərən küləklərdən və topa halında bir-birinə sıxılmış buludlardan (yağış, qar və dolu şəklində) bolluca axar su nazil etdik ki,

لِّنُخْرِجَ بِهٖ حَبًّا وَّنَبَاتًا ۙ‏(15)

(15) Onunla dən və bitkiləri (torpağın köksündən) çıxaraq.

وَّجَنّٰتٍ اَلْفَافًا ؕ‏(16)

(16) (Eləcə də) çoxlu sayda və bir-birinə sarmaşan ağacları olan bağlar.

اِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيْقَاتًا ۙ‏(17)

(17) Həqiqətən, (insanlar arasında) hökmetmə və (haqla batilin, yaxşıyla pisin) ayrılma günü (İlahinin əzəli elmində və Lövhi-Məhfuzda yazılana uyğun olaraq) vəd olunmuş bir vaxtdır (hamının bir-birini tanıması, bütün işlərə baxılma, yaxşı və pis işlərin müəyyən edilməsi, mükafat və cəzaların verilmə vədəsidir. Bu ayədən etibarən surənin axırınadək «böyük xəbər»in baş verməsi, bəşər idrakından yuxarı olan o səhnənin hadisələri və həqiqətləri vəsf olunur).

يَّوْمَ يُنْفَخُ فِى الصُّوْرِ فَتَاْتُوْنَ اَفْوَاجًا ۙ‏(18)

(18) Sura (üçüncü dəfə) üfürüləcəyi gün siz (qəbirlərdən çıxıb haqq-hesab olunmaq üçün) dəstə-dəstə gələcəksiniz.

وَّفُتِحَتِ السَّمَآءُ فَكَانَتْ اَبْوَابًا ۙ‏(19)

(19) (O gün) göy açılar və (çoxlu sayda mələklərin nazil olması üçün) qapılar şəklinə düşər.

وَّ سُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ؕ‏(20)

(20) Dağlar (öz yerlərindən) hərəkətə gətirilər və (məhv olar və nəzərlərdə) ilğıma dönər.

اِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ۙ‏(21)

(21) Əlbəttə, Cəhənnəm (o gün bir) pusqudur. (Mələklər «sirat» körpüsünün yanında möminləri düşməndən qorumaq və kafirləri Cəhənnəmə çəkmək üçün pusqu qurarlar).

لِّلطّٰغِيْنَ مَاٰبًا ۙ‏(22)

(22) Üsyankarlar üçün dönüş yeridir.

لّٰبِثِيْنَ فِيْهَاۤ اَحْقَابًا‌ ۚ‏(23)

(23) Onlar uzun müddət (əbədiyyətə qədər) orada qalacaqlar.

لَا يَذُوْقُوْنَ فِيْهَا بَرْدًا وَّلَا شَرَابًا ۙ‏(24)

(24) Onlar orada nə bir sərinlik (sərin hava və su) dadarlar, nə də içəcək.

اِلَّا حَمِيْمًا وَّغَسَّاقًا ۙ‏(25)

(25) Qaynar sudan və çirk və qan qarışıq sudan (irindən) başqa

جَزَآءً وِّفَاقًا ؕ‏(26)

(26) (Onların dünyadakı əqidə, əxlaq və əməllərinə) uyğun cəza olaraq.

اِنَّهُمْ كَانُوْا لَا يَرْجُوْنَ حِسَابًا ۙ‏(27)

(27) Həqiqətən, onlar haqq-hesab (günün)ə heç bir ümid bəsləmirdilər.

وَّكَذَّبُوْا بِاٰيٰتِنَا كِذَّابًا ؕ‏(28)

(28) Və Bizim ayələrimizi və nişanələrimizi şiddətlə və israrla təkzib edirdilər.

وَكُلَّ شَىْءٍ اَحْصَيْنٰهُ كِتٰبًا ۙ‏(29)

(29) Biz hər bir şeyi saymış, Lövhi-Məhfuz kitabında yazmışıq və onların hər bir əməlini əməl dəftərlərində qeyd etmişik.

فَذُوْقُوْا فَلَنْ نَّزِيْدَكُمْ اِلَّا عَذَابًا‏(30)

(30) Odur ki, dadın (əzabı!) Biz sizə əzabdan başqa əsla bir şey artırmayacağıq!

اِنَّ لِلْمُتَّقِيْنَ مَفَازًا ۙ‏(31)

(31) Həqiqətən, təqvalılar üçün qurtuluş, səadət və nicat yeri var.

حَدَآئِقَ وَاَعْنَابًا ۙ‏(32)

(32) Hasara alınmış bağlar və üzümlüklər,

وَّكَوَاعِبَ اَتْرَابًا ۙ‏(33)

(33) Nar məməli həmyaşıd qızlar,

وَّكَاْسًا دِهَاقًا ؕ‏(34)

(34) Və (müxtəlif şərablar və şərbətlərlə) dolu camlar (vardır).

لَا يَسْمَعُوْنَ فِيْهَا لَغْوًا وَّلَا كِذّٰبًا‌ ۚ‏(35)

(35) Onlar orada əsla nə boş söz eşidərlər, nə də bir yalan və təkzib; (Allah və mələklər onları və onlar da bir-birlərini təkzib etməzlər).

جَزَآءً مِّنْ رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًا ۙ‏(36)

(36) (Bu) sənin Rəbbinin tərəfindən bir mükafat(dır), kifayət qədər olan və keçmiş əməllərə görə verilən bir bəxşişdir.

رَّبِّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمٰنِ‌ لَا يَمْلِكُوْنَ مِنْهُ خِطَابًا‌ ۚ‏(37)

(37) (O,) göylərin, yerin və onların arasında olanların Rəbbidir. (O,) Məhşər əhlinin Onun hüzurunda söz deməyə (müstəqil surətdə şəfaət etməyə, yaxud Onun mühakiməsinə, mükafatına və cəzasına etiraz etməyə) əsla qadir olmadığı həmin Rəhman (olan Allah)dır.

يَوْمَ يَقُوْمُ الرُّوْحُ وَالْمَلٰٓئِكَةُ صَفًّا ؕۙ لَّا يَتَكَلَّمُوْنَ اِلَّا مَنْ اَذِنَ لَهُ الرَّحْمٰنُ وَقَالَ صَوَابًا‌‏(38)

(38) Ruhun (Cəbrail, yaxud mələklərin başçısı və ya mələk cinsindən olmayan başqa şərafətli bir varlıq) və mələklərin səf-səf duracağı gün Rəhman (olan Allah)ın izn verdiyi kəslərdən başqa heç kəs danışmayacaq, (danışan da) doğru danışacaq.

ذٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ‌ ۚ فَمَنْ شَآءَ اتَّخَذَ اِلٰى رَبِّهٖ مَاٰبًا‏(39)

(39) O gün haqq olan gündür, odur ki, kim istəyirsə (elə indidən) öz Rəbbinə tərəf bir dönüş yolu tutsun (elə əqidə və əməllər seçsin ki, Ona yetişsin).

اِنَّاۤ اَنْذَرْنٰكُمْ عَذَابًا قَرِيْبًا ۖۚ يَّوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدٰهُ وَيَقُوْلُ الْكٰفِرُ يٰلَيْتَنِىْ كُنْتُ تُرٰبًا‏(40)

(40) Həqiqətən, Biz sizi yaxın olan əzabla qorxutduq. Elə bir gün(lə) ki, (o gün) hər kəs öz əlləri ilə öncədən göndərdiklərinə baxar, kafir deyər: «Kaş ki, torpaq olaydım (və heç bir məsuliyyətim olmayaydı)».